Gezondheid: Wat doet de overheid om ons tegen straling te beschermen?

Twee jaar geleden kwamen 31 vooraanstaande wetenschappers bij elkaar. Ze analyseerde tientalen onderzoeken over straling van mobiele telefoon. Ze concludeerde dat het gebruik van een mobiele telefoon mogelijk kankerverwekkend is. De onderzoekers adviseerden de Wereldgezondheidsorganisatie (Engels: World Health Organization, WHO) om zo snel mogelijk maatregelen te nemen. De WHO zette de mobiele telefoon op een lijst van mogelijke kankerverwekkende stoffen. Op deze lijst staan onder andere verschillende zware chemicaliën, bestrijdingsmiddelen en uitlaatgassen. Nu ook iets, dat we dagelijks gebruiken.

Na de maatregelen van de WHO hebben diverse landen voorzorgsmaatregelen genomen om de bevolking te beschermen. Zo worden er in België folders uitgedeeld waarin wordt uitgelegd wat de gezondheidsrisico’s zijn en hoe je de straling kan verminderen. In Frankrijk is bellen met een mobiele telefoons op veel scholen wegens gezondheidsredenen verboden. En in Oostenrijk is de straling van telefoonmasten en de mobieltjes zelfs drastisch verminderd. Verder worden er in veel Europese landen mensen actief voorgelicht over de straling van de mobiele telefoon. In Nederland wordt echter helemaal niets gedaan. Geen folders, geen voorlichtingen en geen waarschuwingsstickers op verpakkingen. Nederland blijft achter.

Veel mensen maken zich grote zorgen over de terughoudendheid van de Nederlandse overheid. Zo wacht onze overheid té lang met bewijs dat aantoont dat de straling van mobiele telefoons schadelijk is. Zolang dit bewijs er niet is, neemt de Nederlandse overheid geen maatregelen. Deze houding hebben we vaker in de Nederlandse geschiedenis gezien. Zo hebben we elk jaar nog zo’n 1600 asbestslachtoffers per jaar. Dit is veel te veel. Dit komt simpelweg doordat de overheid meer dan zestig jaar té lang heeft gewacht met ingrijpen. Zo zou er niet genoeg bewijs zijn. Ook bij roken zagen we dit probleem. Al in de jaren ’50 was het bekend dat roken mogelijk longkanker veroorzaakt. Ook hier werd, doordat onomstotelijk bewijs ontbrak, weinig tegen gedaan. Verder werd er ook bij de Q-koorts veel te lang gewacht met ingrijpen. Dit om dezelfde reden, er was niet genoeg bewijs over de ernstige gevolgen op de gezondheid.

Eric Laarakker vindt dat de overheid veel meer zou moeten kijken naar onderzoeken die onafhankelijk zijn uitgevoerd. De overheid kijkt op dit moment louter naar onderzoeken die gefinancierd worden door belcompanies zelf. “Dan weet je natuurlijk het antwoord al. Deze onderzoeken tonen aan dat de straling van mobieltjes geen gevolgen heeft op de gezondheid van de mens. Ze zijn totaal niet representatief en geven absoluut geen goed beeld van de werkelijkheid.”

De telecomindustrie hoeft haar klanten niet te waarschuwen voor de mogelijke effecten van de straling. In deze industrie gaan miljarden euro’s om. Zo zijn er meer mobiele telefoons dan mensen. Alleen al in Nederland hebben we meer dan 20 miljoen mobiele telefoons. Om hun eigen belangen te beschermen doet de telecomindustrie zelf ook onderzoek naar de gezondheidsrisico’s van mobiel bellen. Zembla toonde aan dat de financiering van een onderzoek de uitslag bepaalt. Onderzoeken die aantonen dat de straling mogelijk schadelijk voor onze gezondheid is worden meestal onafhankelijk gefinancierd. Onderzoeken die aantonen dat de straling geen enkele gezondheidsrisico’s met zich meebrengt worden bijna allemaal door telecomindustrie gefinancierd. De Nederlandse overheid laat zich hier té veel door leiden en neemt daarom geen maatregelen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

You are commenting using your WordPress.com account.Log Out / Change )

You are commenting using your Google account.Log Out / Change )

You are commenting using your Twitter account.Log Out / Change )

You are commenting using your Facebook account.Log Out / Change )

Connecting to %s